Mój blog » 2006-08-22 20:00:07

Kiedy byłem małym chłopcem...

...to zawsze myślałem że On jest nieśmiertelny. No bo przeciez był zawsze - od chwili kiedy tylko sięgam pamięcią to był w moim zyciu. A z czasów których nie pamietam to są dowody zdjęciowe - też był. Kiedy zostałem trochę większym, a potem jeszcze większym chłopcem (bo teraz jestem już naprawdę duży) to tylko od czasu do czasu spokojne to myślenie zakłócała świadomość praw natury. Tylko czasami, bo przecież On wciąż był.

Kilka ostatnich lat z naciskiem na ubiegły rok jednak ściągało moje myśli do zagrożeń przemijania. Miałem dużo czasu by o tym myśleć, by mieć w głowie porządek, by nie dręczyć się pytaniami bez odpowiedzi, by na swój własny sposób zrozumieć 'dlaczego'. Więc teraz nie ma już takich pytań. Nie ma 'dlaczego', nie ma 'po co', nie ma 'gdzie sens?'.

Nie ma.

Została tylko tęsknota. Wykręcająca wszystko w środku i na zewnątrz. Dopadająca gdy zgiełk cichnie i gdy pora nieprzyzwoita na telefony. Zwilżająca gardło kiedy herbata już dawno wystygła, gdy wszystko śpi już. Mocno, tak mocno że wytrzymać strach.

Bardzo za Toba tęsknię tato......... Odpoczywaj w pokoju.